Κάτι (του Robert Creeley)
Ανέκδοτη μετάφραση
Robert Creeley
Something
I approach with such
a careful tremor, always
I feel the finally foolish
question of how it is,
then, supposed to be felt,
and by whom. I remember
once in a rented room on
27th street, the woman I loved
then, literally, after we
had made love on the large
bed sitting across from
a basin with two faucets, she
had to pee but was nervous,
embarrassed I suppose I
would watch her who had but
a moment ago been completely
open to me, naked, on
the same bed. Squatting, her
head reflected in the mirror,
the hair dark there, the
full of her face, the shoulders,
sat spread-legged, turned on
one faucet and shyly pissed. What
love might learn from such a sight.
Κάτι
Πλησιάζω με προσοχή
σιγοτρέμοντας, πάντα
αισθάνομαι την τελικά ανόητη
ερώτηση πώς, εντέλει,
κάτι πρόκειται να γίνει αισθητό
και από ποιόν. Θυμάμαι
κάποτε σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο
στην 27η Οδό, την γυναίκα που τότε
αγαπούσα, κυριολεκτικά, μετά
που κάναμε έρωτα στο μεγάλο
κρεβάτι απέναντι
από τον νιπτήρα με τις δύο βρύσες,
να θέλει να κατουρήσει, αγχωμένη
γιατί ντρεπόταν, υποθέτω, που
θα την κοιτούσα, η ίδια που μόλις
πριν ένα λεπτό ήταν τελείως
ανοιχτή στα χέρια μου, γυμνή,
μαζί μου στο κρεβάτι. Σκυμμένη,
το κεφάλι της να αντανακλάται
στον καθρέφτη, τα σκούρα μαλλιά της εκεί,
το σύνολο του προσώπου, οι ώμοι,
να κάθεται με ανοιχτά τα πόδια, να ανοίγει
την βρύση, να κατουρά ντροπαλά. Τι
μπορεί ο έρωτας να μάθει από τέτοια εικόνα.