Κάτι (του Robert Creeley)

Ανέκδοτη μετάφραση

Robert Creeley

Something                                                    

I approach with such                                  
a careful tremor, always                              
I feel the finally foolish                                

question of how it is,                                   
then, supposed to be felt,                           
and by whom. I remember                             

once in a rented room on                             
27th street, the woman I loved                       
then, literally, after we                                  

had made love on the large                           
bed sitting across from                                 
a basin with two faucets, she                         

had to pee but was nervous,                          
embarrassed I suppose I                                 
would watch her who had but                        

a moment ago been completely                       
open to me, naked, on                                     
the same bed. Squatting, her                           

head reflected in the mirror,                              
the hair dark there, the                       
full of her face, the shoulders,                          

sat spread-legged, turned on                
one faucet and shyly pissed. What                 
love might learn from such a sight.     

    Κάτι

Πλησιάζω με προσοχή
σιγοτρέμοντας, πάντα
αισθάνομαι την τελικά ανόητη

ερώτηση πώς, εντέλει,
κάτι πρόκειται να γίνει αισθητό
και από ποιόν. Θυμάμαι

κάποτε σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο
στην 27η Οδό, την γυναίκα που τότε
αγαπούσα, κυριολεκτικά, μετά

που κάναμε έρωτα στο μεγάλο
κρεβάτι απέναντι
από τον νιπτήρα με τις δύο βρύσες,

να θέλει να κατουρήσει, αγχωμένη
γιατί ντρεπόταν, υποθέτω, που
θα την κοιτούσα, η ίδια που μόλις

πριν ένα λεπτό ήταν τελείως
ανοιχτή στα χέρια μου, γυμνή,
μαζί μου στο κρεβάτι. Σκυμμένη,

το κεφάλι της να αντανακλάται
στον καθρέφτη, τα σκούρα μαλλιά της εκεί,
το σύνολο του προσώπου, οι ώμοι,

να κάθεται με ανοιχτά τα πόδια, να ανοίγει
την βρύση, να κατουρά ντροπαλά. Τι
μπορεί ο έρωτας να μάθει από τέτοια εικόνα.

Previous
Previous

Σκηνές από την Ελλάδα των άλλων I

Next
Next

Με όχημα την ποίηση – Χάινερ Μύλλερ